Zamek Bobolice należący do słynnego systemu obronnego zwanego Orlimi Gniazdami przez ostanie dziesiątki lat popadał w ruinę. Podstawową przyczyną destrukcji murów były: zniszczenia historyczne, negatywny wpływ czynników klimatycznych, ingerencja osób trzecich oraz błędy popełnione podczas prób zabezpieczenia murów zamku po II wojnie swiatowej. Coraz częściej dochodziło do zawaleń i osunięć partii murów oraz ścian zamku.
Nadmierne zanieczyszczenie środowiska naturalnego w czasach komunistycznej gospodarki, systematycznie przyspieszały proces niszczenia. Niezabezpieczone, pozostawione samym sobie mury zamku rozpadały się, co stanowiło duże zagrożenie dla przebywających w pobliżu turystów.
Gdyby nie podjęte działania rewitalizacyjne, w niedługim czasie z tego pięknego zabytku o narodowym znaczeniu pozostałby jedynie stos kamieni.
Przed przystąpieniem do prac rekonstrukcyjnych na Zamku Bobolice, przez kilka lat prowadzono badania archeologiczno-architektoniczne oraz konstrukcyjne pod nadzorem wybitnych specjalistów: dr Waldemara Niewaldy, dr Sławomira Dryji oraz dr inż. Stanisława Karczmarczyka. Wyniki szczegółowych ekspertyz zostały przedstawione służbom konserwatorskim w sprawozdaniu z I oraz II etapu badań, odpowiednio pod koniec 2001 i w 2002 roku.
Badania wykazały, iż powstające deformacje podłoża skalnego grożą zawaleniem się ścian i murów zamku. Zwrócono również uwagę na duże trudności w zabezpieczeniu pozostałości ścian (około 10 m wysokości) poprzez preferowane przez służby konserwatorskie wsporniki zewnętrzne i związane z tym niebezpieczeństwo dla zwiedzających. Ze względu na te, a także wiele innych czynników uznano, iż jedynym skutecznym sposobem uratowania pozostałej substancji zabytkowej jest rekonstrukcja Zamku Bobolice.
Po przeprowadzonych konsultacjach z najlepszymi polskimi autorytetami naukowymi: Prof. Januszem Bogdanowskim, dr Waldemarem Niewaldą, dr Stanisławem Kołodziejskim, Prof. Leszkiem Kajzerem, Prof. Aleksandrem Boehmem, dr Stanisławem Dryją, Prof. Wojciechem Kosińskim, dr Stanisławem Karczmarczykiem i wieloma innymi polskimi naukowcami, na zlecenie przedstawicieli rodziny Laseckich - Senatora Jarosława W. Laseckiego i Dariusza Laseckiego, rozpoczęto starania mające na celu uratowanie tego pięknego zabytku o narodowym znaczeniu.
Wykonanie szczegółowych badań i dziesiątek opinii naukowych umożliwiło stworzenie projektu rekonstrukcji zamku i rozpoczęcie starań o zdobycie wymaganych pozwoleń administracyjnych i konserwatorskich.
Przez 3 lata trwały próby uzyskania odpowiedzi od służb konserwatorskich na pytanie: jak ma wyglądać przyszłość Zamku Bobolice. Lata zwłoki były wynikiem niemożności podjęcia decyzji przez organy konserwatora zabytków w kwestii czy i jak zamek powinien być rekonstruowany, czy też pozostawiony w formie ruiny. Liczne prośby o odpowiedź w tej sprawie były odsyłane z jednego urzędu do drugiego bez wydania stosownej decyzji. Dopiero po latach dywagacji, po przeanalizowaniu argumentów za i przeciw zadecydowano, iż najlepszym rozwiązaniem będzie odbudowa Zamku, która powinna odbywać się zgodnie z zaleceniami służb konserwatorskich.
Po otrzymaniu niezbędnych pozwoleń niezwłocznie przystąpiono do ratowania zabytku.
W pierwszej kolejności zdecydowano się na odbudowę murów otaczających zamek oraz odbudowę jego kompleksu bramnego.
Po zakończeniu odbudowy murów oraz wieży bramnej, rozpoczęto rekonstrukcje zamku wyższego. Konieczność akceptacji każdego szczegółu przez Urząd Konserwatora Zabytków, a także liczne procedury administracyjne z tym związane, znacząco wydłużyły jego odbudowę.
Upór i olbrzymia determinacja właścicieli sprawiły, że mimo olbrzymich trudności udało się przebrnąć przez te bariery, tak by po wielu latach Zamek Bobolice mógł powrócić do swej dawnej świetności.
Dzięki zaangażowaniu i włożonemu wysiłkowi, odbudowany Zamek Bobolice już wkrótce umożliwi turystom zapoznanie się z jego wnętrzami oraz pełnioną funkcją obronną.
Na zamku powstanie miejsce obsługi turystycznej, a w zrekonstruowanych wnętrzach historyczne komnaty oraz muzeum.
